Welkom bij Frank Wolff, systemisch werk(t)

Systemisch organisatieadviseur, Organisaties weer aan het praten krijgen, van inzicht naar resultaat.

In de eerste plaats ben ik natuurlijk schatplichtig aan mijn moeder en vader, die mij het leven schonken. En aan alle leermeesters: vrouwen en mannen en kinderen, die daarna volgden. Tot op de dag van vandaag.

Wat de dag van morgen zal brengen, weet ik niet precies. Wel, dat ik mijn kennis en kunde op een systemische manier heb in te zetten. Voor individuen en groepen, in organisaties, tussen organisaties en in de samenleving.

Op basis van:

  • Systemisch leiderschap
  • Systemisch coachen & trainen
  • Appreciative inquiry (dialoog of het waarderende gesprek)
  • Interim (HR) management/advies
  • Talentenscans en assessments

Ik laat me leiden door wat er vanuit de toekomst zich aandient. Met alles wat er is. Zelfs met Covid-19.

Opnieuw door het oog van de naald

Corona systemisch bekeken

Systemisch, het systeem in acht nemend zoals Gunthard Weber en Bert Hellinger (1925-2019) het eens benoemden. Maar welk systeem dan? Moeder aarde was het eerste dat bij me opkwam. Of gaat het gewoonweg over mezelf? Is het wellicht het systeem tijd, wetenschap, economie, politiek, religie of filosofie? Is er een volgorde, in wat welk systeem dan nodig heeft en wat heb ikzelf nodig? Corona voelt op dit moment aan als de moeder aller niet-weten. Letterlijk en figuurlijk in-grijpend, in de overtreffende trap. Als één oneindig lange duizelingwekkende kettingrecatie. Ver voorbij polariteiten als:

  • leven en dood
  • gezond en ziek
  • ego en eco
  • nature en nurture
  • alles en niets
  • oorlog en vrede
  • schuld en onschuld
  • beweging en stilstand
  • nabijheid en afstand
  • verschil en overeenkomst
  • zekerheid en onzekerheid
  • verleden en toekomst
  • werkend en werkloos
  • analoog en digitaal
  • arm en rijk
  • et cetera.
  • Vanzelfsprekendheden zijn niet langer meer vanzelfsprekend.

    Wie of wat lijkt er nog aan te kunnen ontsnappen, aan deze min of meer verplichte 'pas op de plaats'? Aandachtig observeren, voelen en vragen stellen, dat is wat Corona met mij doet. In verstilling een herorientatie op wat en wie ik ben en wil zijn, op wat wij (en al die systemen) in essentie zijn, met alles wat er was, is en zal komen. Met vragen als:
  • wat zal ik achter moeten laten?
  • wat mag niet veranderen?
  • wat is de prijs voor beter (gezonder) worden?
  • wat krijgt steeds voorrang en ten koste van wat gaat dat?
  • kan ik/kunnen we het verduren dat Corona ons leidt in plaats van andersom?
  • Het luistert nauw, ook om te blijven vertrouwen. Het vraagt om geduld, lange adem, tijd en het vermogen om vertrouwde patronen en aannames los te laten, te doorbreken en me/ons te laten leiden door de toekomst. Daartoe zal en wil ik opnieuw (symbolisch) door het oog van de naald gaan. Oog in oog met mezelf en anderen, met alles wat nu als ballast voelt en met datgene wat werkelijk bij mij hoort. Maatwerk dus!

    De zin die telkens opkomt is: Love's in need of love today. In 1976 zong Stevie Wonder er al over op zijn album Songs in The Key of Life (https://youtu.be/FGZYWSfiYbM).

    Good morn or evening friends
    Here's your friendly announcer
    I have serious news to pass on to every-body
    What I'm about to say
    Could mean the world's disaster
    Could change your joy and laughter to tears and pain

    It's that
    Love's in need of love today
    Don't delay
    Send yours in right away
    Hate's goin' round
    Breaking many hearts
    Stop it please
    Before it's gone too far

    Heemstede, 22 maart 2020